Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Uitgelicht

onbevangen

Op de basisschool had ik een vriendinnetje. Ze kwam bij ons op school toen we in groep 4 zaten. Ze was anders. Niet omdat ze de nieuweling was maar omdat ze totaal los leek te staan van de rest. Ze was geen einzelganger, ze was juist super spontaan, extravert en bevriend met iedereen. Ze stond los van de rest omdat ze zich niks aan leek te trekken van anderen, ze was vrij. Na een aantal dagen kregen we door hoeveel lol er met haar te beleven was. Elke dag verzon ze iets nieuws om te doen. De ene dag wilde ze kinderboekenschrijfster worden, de volgende dag wereldreiziger. Ze wist ontzettend veel en was gek op leren. Nooit was ze bang om te vertellen wat haar nieuwe droom was. Nooit was ze bang om uitgelachen te worden. Nooit was ze bang om anderen om hulp te vragen. Ze was op de juiste manier zo brutaal, ze had de halve wereld. Ze was creatief en een dromer, net zoals ik. Alleen was ik lang niet zo brutaal, niet zo vrij. In zoveel dingen was zij wie ik wenste te zijn. Maar ik was nooi…

Nieuwste blogposts

Het is lelijk

Nog even over de zomer

Collectief janken

Maart was messy

WEER DE MOOISTE STAD

Briefje voor februari

Lieve januari

Jaren praten

Eindejaarsblues

Niet zoals gepland