Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Uitgelicht

Collectief janken

Ik heb al een poging of zes gedaan om dit blogje te schrijven. Het moest eerst gaan over april maar dat werd toch mei en inmiddels is juni ook al zeven dagen oud. Het is nu een onsamenhangend verhaal over van alles en nog wat, zonder begin en eind. Ik laat in elk geval weer iets van me horen en dat is beter dan radiostilte.

Aan het begin van mei schreef ik niet over april. Eigenlijk begon ik wel maar maakte ik het nooit af. Halverwege mei schreef ik ook niet over april, maar wel over mei. Tegen het einde van mei schreef ik nog steeds over mei. Want tegen het einde van mei werden dingen minder leuk. De zon scheen nog steeds en op de universiteit ging alles ook prima maar externe factoren gooiden roet in het eten.
Het is altijd in tijden van 'crisis' dat ik mezelf neerzet op het bankje onder m'n hoogslaper om dingen op te schrijven, van me af te schrijven. Toen ik zes maanden in een langeafstandsrelatie zat heb ik tientallen pagina's vol geschreven met dingen die ik voe…

Nieuwste blogposts

Maart was messy

WEER DE MOOISTE STAD

Briefje voor februari

Lieve januari

Jaren praten

Eindejaarsblues

Niet zoals gepland

SHORT: VLIEGER

VERGETEN EN HERINNEREN

GESCHREVEN